امروز روزیه که وقتی به گذشته ام نگاه می کنم از خودم راضیم.حساب کتابام غلط از آب در نیومده واین خیلی خوبه.
البته نمی گم از همه گذشته ام و کارهایی که کردم کاملاااا راضیم نه! اتفاقن جاهایی بوده که بیراهه رفتم ولی خوشحالم که دیریا زود فهمیدم وتصحیح کردم.خیلی هاش هم هنوز تو صف اند و میدونم که باید تصحیح بشن ولی اراده اش لااقل تا الان که نبوده...
یه نمونه کوچک انتخاب رشته تحصیلیم و ورود به عرصه ورزشه. از اون مهم تر انتخاب کوهنوردیه...الان که مجالی برای رفتن به کوه و بودن آنچنانی در طبیعت ندارم خیلی بهش فکر می کنم به برنامه هایی که رفتم به روزهایی که گذروندم به دوستایی که پیدا کردم به چیزهایی که بدست آوردم به همه وهمه....
یجورایی این وفقه نه تنها به ضررم نشد بلکه موقعیت خوبی رو هم برام بوجودآورده تا دور بنشینم وفکر کنم... کاری که اون روزها کمتر انجام می دادم وصرفا برنامه های مختلف رفتن دغدغه ذهنم بود....
می دونم که بعد از گذشت این وقفه ، شروع دوباره ام با نگاهی دیگر وتفکری پخته تر وکامل تر همراه خواهد بود.
ورزشی که مونس روزهای کهنسالی و تنهایی ام می شود...می دانم
چقدر این گذشتهنگریها رو دوست دارم. بخصوص وقتی آدم احساس رضایت کلی داره. منم این روزا خیلی به قبل فکر میکنم و کمتر از مثلا پارسال خودم رو بازخواست میکنم.
لیلی چه جالب. من به عمرم کوهنوردی نکردم! ولی از اون ورزشاست که فقط یه ورزش نیست، یه life style میشه عملا. روی رفتار فرد هم اثر داره.
دقیقا همینطوره. من بعد از تست کردن تمامی ورزش ها ورشته های ورزشی مطرح،در آخر این رشته رو انتخاب کردم.خیلی کامله خیلی
بله
مادر لیلا!
نشستی خونه تفکر می کنی دیگه
میگن هر تفکر هزار سال عبادت حساب میشه
اگر مادر هم باشی به توان 50 باید برسونی
راویش ریاضی دان بوده!
سلام امیدوارم خوب باشین، کوه و کوهنوردی تنها چیزیه که از گذشته برام مونده و یادش بخیر. روزایی بود که با افرادی اشنا شدم و با کسانی کوه رفتم که خیلی چیزا ازشون یاد گرفتم. هر چند الان در برنامه های کوهنوردیم وقفه ایجاد شده ولی خدا رو شکر با یکی از همنوردام هر از چند گاهی میریم. امیدوارم موفق و سربلند باشید. به علی اقا هم سلام برسونید.
آقا یا خانوم همنورد...دوست خوبم معرفی نمی کنی؟؟!!
چطوری مامان جان؟ در چه حالی؟ یه خبری از خودت بده اگه تونستی :*